Het mooie van hindernissen en zure appels

hindernissen ontwikkeling geluk

Is je leven zoals je het je hebt voorgesteld, of glipt alles tussen je vingers door? Het is een vraag die velen zich zo nu en dan stellen, want de meesten van ons zijn steeds bezig om het in de toekomst beter te krijgen. En dat is zo jammer! Je gaat dan voorbij aan ervaringen die je nu hebt en die je sterker en wijzer maken voor de toekomst. Ervaringen die je, wanneer je ze bewuster doorleeft, veel moois vertellen over jou en al je mogelijkheden. We ervaren allemaal hobbels en zure appels waar we ons doorheen moeten bijten. Het liefst vermijden we deze hindernissen omdat ze onze gewenste toekomst in de weg lijken te staan. 

Niet om te stoppen

De obstakels die we tegenkomen zijn er niet om ons te dwarsbomen. Integendeel. Obstakels, in alle soorten en maten, zijn er om ons te laten ervaren en leren zodat we kunnen groeien en sterker worden. We komen ze tegen om onszelf te kunnen ontwikkelen, te ontdekken wat we in onze mars hebben en onszelf te realiseren dat we meer vrijheid hebben dan we denken. Maar wanneer je deze lessen er niet uit weet te halen en je je slachtoffer voelt van de omstandigheden, ontkom je er niet aan dat je ze steeds weer tegenkomt in de vorm van tegenslagen of wrijving. Net zo lang tot je je lessen er wel uitpakt en groeit. 

Leren van triggers

Hoe pak je je lessen? Dat is de vraag die je je nu misschien stelt. Want je hebt er waarschijnlijk geen zin in om steeds dezelfde issues tegen te moeten komen. Liever snel, kort en krachtig, want tja die glorieuze toekomst heb je nog steeds voor ogen. Wanneer iets jou in de weg lijkt te liggen waar je het liefst omheen zou willen, stop dan eens. Vraag jezelf af waarom en hoe jou dit triggert. Welke angst ligt hieronder? Is het de angst er niet toe te doen, of de angst niet te mogen zijn wie je bent? Of afgeleiden van deze twee hele menselijke oerangsten? We zijn er ontzettend goed in geworden om deze twee angsten te ontwijken. Maar ondanks dat, ondanks alle strategieën die we uitproberen, blijven deze angsten in stand. We houden ze in stand door ze steeds te ontkennen. 

Actie – reactie

Om een voorbeeld te noemen: je bent niet helemaal in je sas, want je baalt van je werk en je irriteert je aan je collega’s omdat zij er met de pet naar lijken te gooien. De moeite die je steeds doet om alles naar een hoger level te tillen, lijkt voor niets. Je geeft er de brui aan. Want wie wacht er op jouw werk? Je besluit alleen nog dát te doen waar je afspraken over hebt gemaakt. Niets meer en niets minder! Dit lijkt te helpen. Even voel je je sterk nu jij het heft in eigen hand hebt genomen. Maar uiteindelijk begint het weer te knagen. Zo wil je je werk helemaal niet doen. Ten opzichte van je collega’s lijkt het in evenwicht, maar je doet jezelf en je talenten tekort wanneer je niet meer doet wat je te doen hebt. Je collega’s triggeren de angst of je er wel toe doet. Hun gedrag heeft niks met jou te maken, maar zo voelt het wel. Je reageert op hun gedrag. Actie – reactie. Zou je voordat je reageert, stilstaan bij je irritatie en je afvragen waarom hun gedrag je zo raakt, zou je er wijzer van worden en inzien dat het belangrijk voor jou is dat je werk (en jij) er toe doet. 

Groeisprong

Als je dat inziet, maak je een andere keuze. Je zal dan niet kiezen voor een oplossing waarbij je er nog minder toe doet, maar juist voor stappen waarbij jij en je talenten wel, of beter tot hun recht komen. Daarmee neem je dus écht het heft in eigen hand en je verantwoordelijkheden. Zo sta je vele malen sterker en kan niemand om jou heen. Je eist je plek op en je neemt jezelf serieus. Je reageert daarmee niet op zaken buiten je, maar acteert op basis van je eigen kracht. En je zal gaan ervaren dat jouw omgeving hier anders op reageert dan wanneer je jezelf opstelt als slachtoffer van je omstandigheden. Zo zet je wrijving om in glans. 

Sparren?

Heb je vragen? Wil je jouw issues eens tegen mij aanhouden? Leuk!

[contact-form-7 id=”4″ title=”Contactformulier 1″]

BewarenBewaren